BİR KADIN GÜNCESİ

Dün Biz evlat olmanın tadını çıkarırken, Birileri ana kucağı yerine, uğruna şehit düştüğü toprağın koynunda uyuyordu. Dün Biz ana olmanın keyfini yaşarken, Birileri evladının gül kokulu saçları yerine, uğruna şehit düşülen toprağın bağrını okşuyordu. Ve dün Biz uyurken, Birileri beş dakikalık apışarası iktidarı uğruna, inandığımız bütün değerlerin içine tükürürken, o birilerinin yardakçısı birileri onuncu yıl marşı eşliğinde kaldırdığı kadehlerden "inadına rezillik" yudumlarken, Uğruna şehit düşülen kutsal toprağın koynundaki fidanların, O toprak uğruna şehit düşmeye hazır fidanların, Ve o fidanların analarının Ruhlarını, yüreklerini sızlatıyordu. Anneler günümüz kutlu olsun mu? Tüh olsun, vah olsun, yazıklar olsun mu?

İstanbul, kış güneşini yudum yudum içerken, uzaklardan bir türkü doluyor kulaklarıma. Sanırsın, şuracıkta; belki de bir dağın ardında. Gülmekle ağlamak arası hallerdeyim; yerim yurdum yok. Yüreğin bedeni terk ettiği saatteyim. Dalıp gitmek belki en güzelidir bazen. Bakıp görememek; ne maviyi, ne yeşili, ne bahar kaçkını sarıları… Çocukluğun neresine rast gelir bilmiyorum ama zamanın en hovarda harcandığı yıllardı. Öyle boldu ki; ne gün biterdi, ne ay… Hiç bitmeyecek sanırdık!.. Kâh bir ağaç tepesinde, kâh gelincik tarlalarında onunla mutluluk satın alırdık. Bu yüzden avare yazları severdik en çok. Köyde geçirilecek doyumsuz bir mevsim… Her birimiz başka şehirlerde özlemi yaşar, haşlanmış yumurta ve köfte kokan uzun yolculukların ardından bir araya gelir, ömür sandığında unutulmayacak anılar biriktirirdik. Geceleri bir lüküs ışığı aydınlatırdı çay şekeri sohbetleri. Çardakta toplanırdı onca evin ahalisi. Dedem, ak sakalını sıvazlayarak anlatırken, sessizce bir köşede oturur, savaşı, kıt...

Dün gece, küçücük bir kız çocuğunu kollarımın arasına alıp sımsıkı sarılmak ve ona "güvendesin bebeğim, artık kimse sana dokunamayacak" demek istedim. Dün gece o kız çocuğunun yüzünü avuçlarımın içinde ısıtmak, alnından öperken "senin suçun değil kuzucuğum, yeter artık ağlama" demek istedim. Dün gece bir genç kızın içinde gizlenen o küçük çocuğun ellerinden sıkıca tutmak, dizlerime yatırıp sabaha kadar saçlarını okşamak istedim. O çocuk el sallıyordu sanki bana, sancılı bir bedende, berelenmiş bir ruh içinde... Ve ben çaresizdim... Dün gece saramayacağım yaralar, dindiremeyeceğim acılar, anlatamadığım masallar için ağlayarak eridim. Bu kadardım işte, uzanabildiği yere kadardı ellerim. O kadar küçük ve aciz... Ve kelimeler kendi sonsuzluğunda yetişebildiği kadar kifayetsiz... Dün gece, o küçük kız çocuğunun annesi olmak istedim... Ama bunu ona söyleyemedim...

Bu güzel fotoğraf için gönlü güzel dostum Murat'a teşekkür ederim. Bu sabah sağanağa açtık gözlerimizi. Bu sabah rahmet, bereket yağdı üzerimize. Bu sabah yağmur telaşı karıştı rutin sabah telaşlarımıza. Islandık, serinledik, ferahladık bu sabah. Göğün gözyaşları, göz yaşlarımıza karıştı bu sabah. Ne desek, ne anlatsak boş. Rabbim zalimlere fırsat verme. Rabbim vatanımızı, milletimizi sen koru. Rabbim kaybettiklerimizin acısına yenilerini ekletme. Rabbim yüreği paslı olanları ıslah eyle, ıslah etmiyorsan Kahhar adınla kahreyle. Bu gece yağmur yağdır Rabbim tüm yüreklere. Bu gecenin hayrından cümlemize nasip eyle. Dualarda buluşmak dileğiyle… Kandiliniz mübarek olsun dostlar.

Ne denir.. ne söylenir ki? Sözlerin bittiği yerdeyiz... Vatanım yangın yeri, anaların yüreği yangın yeri.. Tomurcuk güller açmadan soldu... Gencecik fidanlar filizlenemeden toprağa düştü... Vatanım ağlıyor.. Bu son olsun.. Onlar analarının kuzusu, onlar evlatlarının dağ gibi babası.. Onlar sevdalı, onlar yavuklu... Allah rahmet eylesin şehit Mehmetçiklerimize.. Ve zor durumda olmadığını umduğumuz sekiz yavrumuzun da yardımcısı olsun.. Vatan görevi yapan nice evlatlarımız var.. Rabbim onların yardımcısı olsun ve sağ salim dönmeyi nasip etsin. Sözlerin bittiği yerdeyiz... Ve şimdi Minicim konuşsun.. Annecimmmm.. Efendim yavrum.. Beni askere gönderme olur mu? Hiç olur mu öyle şey oğlum, tabii ki gideceksin. Ama anne, sen benim çocuklarım olmasını, sana "babaannecimm" demesini istemiyon mu? Ve bir anne için sözün bittiği yerdeyim..

Sevgili günlük, Gecenin sabaha vardığı saatlerden biri... bilmiyorum.. önemi de yok. Sanki hiç bir şeyin önemi yok artık. O cümleyi duyduğumdan beri her şey anlamını yitirdi. Boğazıma bir yumru oturdu öyle. Nefes alamadım. İnanamadım.. Kazayı duydun mu? Şu çocukların öldüğü.... Sen haber seyretmeyerek, gazete okumayarak, bunlardan kaçabileceğini mi sandın? Aptal.. bak, sen duymasan da, hala kötü şeyler oluyor. Bak işte çocuklar ölmüş.. İyi de çocuklar ölmez ki günlük.. çocuklar yaşarlar. Güler.. oynar.. koşar.. düşer.. ağlar.. ama ille de yaşarlar. Çocuklar ölmez... ölmemeli.. O otobüs, yanlış otobüsmüş.. sigortası yapılmamış.. fazla yolcu almış.. mış.. mış.. mış... ne önemi var ki.. ne kadar boş.. hiçbirini duymuyorum ki.. çocuklar ölmüş biryerlerde.. anaların yüreği dağlanmış.. ciğerlere kor ateşler düşmüş... Bu gün neşelenmek, sevinmek, mutlu olmak istemiyorum günlük.. Onlar bir daha güneşi hiç göremeyecek... Annelerine sarılıp öpemeyecek... Tam arkamda yatan yavrularımın yüzüne bak...

Merhaba Günlük. Ehli keyfin keyfini kim tazeler? Taze elden, taze pişmiş, taze kahve tazeler. Sonunda evcaazıma kavuştum. Yavruslarıma kavuştum. Yaptım kopük kopük kayfemi içmekteyim. Ooooh bi de iş güç diye ağlıyo dedin di mi? Yok işler aynen öyle eskisi gibi. Ama ben kendim kendime bi mola verdim. Koşuşturmacaya, hırpalanmaya, yorulmaya hepsine kısa bir kahve molası verdim. Hayata kısa bir kahve molası. Öyle hızlı, öyle telaşlı, öyle harala gürele yaşıyoruz ki bazen atlıyo muyuz acaba bazı şeyleri ? En son ne zaman sorduk yan evde oturan komşu teyzenin hatırını. Küçük oğlu askere gittiydi döndü mü ki acep? En son ne zaman bi kase çorbayla çaldık karşı dairedeki hasta kadının kapısını? Ya da ne zaman ilgilendik arka sokaktaki kalp hastası amcanın sağlığıyla? Akşam Maxi'nin arkadaşı bizde. Soruyorum çocuğa annen nasıl..kardeşin nasıl? Karşı apartmanda oturuyolar..annesi benim arkadaşım. İyi İncegül Teyze sağol. diye kibarca yanıtlıyor yavru. Sonra hasta olan dayısını soruyorum. Çoc...

Sevgili günlük, çok üzgünüm. Çok sevdiğimiz arkadaşımızın babasını kaybettik bu gün. Koca'nın hayattaki tek gerçek dostu. Zor günlerinde hep destek olan bu Şen arkadaş çok özeldir ailemiz için. Çok büyük bir acı yaşıyor. Allah ona ve ailesine sabır versin. Allah analarımıza babalarımıza uzun ve sağlıklı ömürler versin. Ölüm ne garip. Hem gerçek hem hayal. Bir anda herşey bitiveriyor. Kaybediyorsun. Ya da kaybetmiyor musun. Bir daha hiç gelmeyecek biliyorsun. Ama o hep seninle yaşayacak. Anılarda. Bir seste, bir kokuda.. belki bazen bir anda. Hatırlayacaksın. Gülümseyerek ya da hüzünlenerek. Bazen iki damla yaş olup süzülüverecek gözlerinden sevdiğin o kişi. Bizim çok genç yaşta kaybettiğimiz bitanemiz Urfalımız vardı. 3 yıl önce ismini anmak istemediğim bi hastalığa yakalandı. 1 yıl savaştı. Tam kazandı, kötü günler bitti derken. Aniden aramızdan ayrılıverdi. Karı koca bi gün bize geldiler. Nikah şahitleri kocaynan bendik bunların. Girdik mutfağa hep beraber mercimek köftesi yaptıy...