[ fiкяiмiи iиcє güℓü ]
Okumak ve yazmak çocukluğumun oyunu, kitap, kalem, defter de oyuncaklarımdı. Dört-beş yaşlarındaydım. Komşu kızlarının genç kız sırlarını duymak için peşlerinde dolaştığım, sonrasında ellerinden düşürmedikleri aşk romanlarının kapaklarındaki yazıları okumaya çalıştığım günlerdi.

Severlerdi beni. Kovmazlardı çoklukla yanlarından. Lakin bu tolerans şımartırdı kimi zaman, işi azıtırdım. O zaman “Hadi bakalım evine” der postalarlardı... İadeli, taahhütlü!

Yine o günlere rast gelir okuma aşkıyla yanıp tutuşmaya başlamam. Harf denen şeylerin eğri büğrü şekiller halinde gözlerimin önünde uçuşması, bu ikircikli, küçük şeyleri anlamlandırmaya çalışmam da tam bu zamanlara denk gelir.

Yalvar, yakar, kavga dövüş komşu ablaların da yardımıyla okumayı sökmemle, okuma manyaklığım start almış oldu böylece. Ne kadar mutluydum. O güne kadar ona buna minnet edip okuttuğum kitaplarımı artık kendim okuyabilecektim. Elime geçen her şeyi okuyabilirdim artık. Hatta okumamam gerekenleri bile!

Kaymaklı dondurmadan, naneli şekerden, kağıt helvadan vazgeçip kitap alırdım harçlıklarımla. Kendime ilk aldığım kitap ‘Pinokyo’ idi. Evimizin hemen karşısında bir kitapevi var idi –ki hala durmakta ve ben oralara gittiğimde hep uğrayıp yad etmekteyim o günleri- Beni her gördüğünde “gel bakalım küçük” derdi. Küçüktüm sahiden de. “Senin için çok güzel masal kitaplarım var.”

İlkokula başlayana kadar onlarca masal kitabı okudum. ‘Pamuk Nine, Küçük Prens ve Bin Bir Gece Masalları’ en fazla belleğimde yer edenler oldu.

İlkokul bittiğinde sanırım Çocuk Klasikleri’nin çoğu da okunup bitmişti. ‘David Copperfield, Seksen Günde Devri Alem, Tom Sawyer. Oz Büyücüsü, Çocuk Kalbi, Peter Pan…’ Her kitapla başka alemlere dalmayı, her yeni kitapta farklı yerlere gitmeyi ve her karakterle yeni bir insan tanımayı seviyordum. Karakterleri kafamda canlandırmak, onları vücutlandırmak, mekanları tasvir edilene ilavelerle hayal etmek en büyük zevkimdi o yıllarda. Televizyon tek kanal, çizgi film dediğin Şeker Kız ile Heidi'den ibaret... Bilgisayar oyunları daha kimsenin aklına bile düşmemişti henüz. Küçücük dünyamı sonsuz bir evren yapmıştı kitaplar. Onlardan vazgeçebileceğimi hiç düşünmedim, hem de hiç.

Ortaokul yıllarım ‘Kemalettin Tuğcu’ nun öksüzlerine gözyaşı dökmekle geçti diyebilirim. Her hafta sonu yeni bir romanla, yeni bir hüzünle haşır neşir olduğumdan mıdır nedir; ortaokul zamanlarımı pek de kayda değer bulmam ömür maratonumda. Okul kütüphanesinin aranan yüzü, ineklemenin en nadide örneklerinden biri olmak dışında bir aktivite olamadı ortaokul arşivimde.

Lise… Evet işte ergenliğin kollarına teslim oluş. Sivilce yok, aşk meşk yok, genel görüntüyle ilgili takıntı yok, kompleks yok… Neşeli, hayta, fazlasıyla sosyal bir genç kız adayı. O halde lise dönemi, hayatımın en güzel etaplarından biri olmayı hak etmiyor mu?

Bu vakitlerde okuma zevkim, Edebiyat Öğretmenimin de fişeklemesiyle farklı bir boyut kazanmış, ‘Yaban’ ile başlayan, ‘İnce Memet’ ile, ‘Kuyruklu Yıldız Altında Bir İzdivaç’ ile sürüp giden bir yolculuğa çıkarmıştı beni. Araya ‘Dante’ yi de sıkıştırmaktan pek korkulu bir zevk almıştım doğrusu.

Yine bu döneme rastlar şiirle olan yakınlaşmamız. ‘Necip Fazıl nere, Nazım Hikmet nere' derseniz, ‘Çileli Memleketim’ derim. Şiirin balını doyasıya süzmeyi öğrenmemde, bu iki zıt görüşün eserlerinden aldığım ilk tadın etkisi çok büyüktür. Sonrasında ‘En Eski Yalnızlığımdın Sen Benim’ ‘Üstüme Varma İstanbul’… Ve isimlerinden etkilenerek aldığım bu iki kitapla başlayan ‘Ümit Yaşar’ hayranlığı.

O yaşlarda kavak yellerinin tatlı esintisiyle sarhoş olmuş gençlerin aksine “aşık oldum, şiir okuyayım, olmadı bir iki tane yazayım” derdinde değildim hiç. Benimki ‘şiirlerle aşk’ değil, ‘şiirlere aşk’ durumuydu bir nevi.

Yine bu zamanlarda başlayan komikçilik ilgisi ‘Muzaffer İzgü’ ile tanışmama vesile olmuş, ‘Dayak Birincisi ve Zıkkımın Kökü’ unutamadığım çağlarımın, unutamadığım anıları olarak hep kalmıştır. ‘Aziz Nesin’ de hayatıma bu vakitlerde dahil olmuş ve hiç çıkmamıştır. Gırgır, Fırt gibi mizah dergilerini saymaz isek, o güne kadar bu türe pek de yüz vermemiş olmaktan hayıflanmama sebeptir bu iki mizah ustası.

Üniversite çağları, ‘Freud’ la açıldı diyebilirim. Sadece tek bir kitabını bile ittire kaktıra okuyabildikten sonra, bir daha hiç görüşmemeye karar verdim kendisiyle. Beni affetsin! Lakin keyif vermedikçe, okuduğunu da anlayamaz ki insan. Bir de ‘Suç ve Ceza’ sıkmıştır canımı nedense. Onun haricinde hep zevk almışımdır okuduğumdan.

Yine bu dönem, ‘Rus Klasikleri’ ne abone olmuş, ‘Don Hikayeleri’ni iki kez üst üste okumuş, ‘Mavi Bozkır’ la ‘Şolohov’ u bir kez daha sevmiştim. ‘Dostoyevski’ ve ‘Tolstoy’ un bir çok eserini de aynı hazla okumuştum. Bunların haricinde ‘Knut Hamson’ akıcı anlatımıyla, seçtiği konular ve onu işleyişiyle en sevdiğim yazarlar arasına o yıllarda girmiştir. ‘Açlık’ ve ‘Toprak Yeşerince’ mutlaka okunması gereken, hatta –kime verdiğini hatırlayabilirsen- tekrar tekrar okunması gereken iki kitaptır diye düşünüyorum. Bir de Steinbeck var tabii. ‘Fareler ve İnsanlar’ ‘Cennet Çayırları’ en sevdiğim kitaplarıdır.

Yabancı yazarları okuyup sevdiğim doğrudur. Lakin aynı dili konuştuğum, aynı tarihi paylaştığım yazarları okumayı daha fazla seviyorum galiba. Ya da birbirimizi daha iyi anlıyoruz da ondan belki. Buna rağmen ‘Sana Gül Bahçesi Vaat Etmedim’ i okuduktan sonra ‘Greenberg’ e de ayrı bir yakınlık duyar oldum nedense.

Baş ucu kitabımı sorarsanız; her daim ‘Çalıkuşu’ derim. İçimdeki ‘Feride’ rahat durmuyor ki! Tekrar tekrar ve yine yeniden, hep ‘Çalıkuşu’ olmak istiyor. Hatta bazen ‘Çalıkuşu’ kalmak…

Araya çekirdek, çerez niyetine bir sürü kitap sıkıştırmış olsam da, klasiklerden aldığım tadı güncel kitaplardan alamadım hiç. Zaten artık eskisi kadar zaman da ayıramıyorum maalesef. Belki de bundan.

Bir de yavrulayınca kadın kişisi, yeniden kitaplar yazıyor ya hayata dair; bunun için pek de vakit bulamıyor başka kitaplara. Yine de çalıntı zamanlarda, dar vakitlerde, eski dostlarla kaçamak tadında özlem gidermiyor değilim elbette. Okumadan nasıl yaşanır bilemedim ki hiç.

Şu sıra, ‘Bedri Rahmi’nin ‘Delifişek’i elimde. ‘Diriliş’ ve ‘Unutmak’ aklımda, çokça okuduğum günler gönlümde öylece yaşayıp gidiyorum işte…

Bu güzel sobe için Sevgili Yaşamın Kıyısında’ya teşekkürü bir borç biliyor, umarım sobenin gereğini yerine getirebilmişimdir; zira pek bir açıklama yok idi diyor ve pası, bu aralar birazcık tembellik eden canım arkadaşım Perili Köşk’e atmak istiyorum. Kaleleri doksandan havalandıracak bir gol geleceğinden emin olarak.
Etiketler: edit post
34 Responses
  1. Elçince Says:

    Kitap okumak okuyabilmek çok güzel gerçekten senin kütüphanende iyimiş,bende çok severim, şimdilerde çok çok az okuyorum,dediğin gibi sanırsam ki doğurunca başka hayatlar yazıyoruz yada okuyoruz....


  2. İncegülüm ne güzel yazmışsın, okudukça okuma isteğimi arttırdın;)Kemalettin Tuğcu'yu hatırlattın bana, ağlasam mı gülsem mi bilemedim şimdi:((
    Şimdi de kaçıncı tekrarı olduğunu unuttuğum ama biraz gülmek için bir kere daha başladığım "Zıkkımın Kökü" var elimde...
    Sevgiler.


  3. cinar Says:

    Hemen şu anda çantamdaki kitabıma sarılıp doya doya okumak istiyorum bu yazı üzerine. Yüreklerimizde yer eden kitaplarla bir serüven yaşadım yazınla birlikte. Kalemine sağlık.


  4. Yazını okurken ilkokulumun karşısında minik kitapçı gelgi gözümün önüne. Ne kadak zevkle masal, hikaye kitapları seçip alırdım oradan :)


  5. eeee ozamanın meyveleri şuan en tatlı ve olgun şekliyle kendini bu blogda güzel yazılar şeklinde gösteriyor :)
    yazmak ;suyun bardağın doluma ulşatıktan sonra yere saçılan damlalarymış .okumakla doldurduğumuz bardaklar taşma aşamasına geldiğinde yazı olarak vuruyor kendini dışarıya (: ilk duyduğumda çok beğenmiştim bu benzetmeyi burayada uygun gördüm kendi çapımda :P
    bu yazın bile şuan gündemdeki on onbeş köşe yazarını tek geçer .
    pehhh


  6. Tabiat Ana Says:

    incegülüm,
    sobe yazımın taslağı hazır ama bir kaç eksik olduğundan yayınlayamamıştım,yazını okuyunca benzerlikler çok hoşuma gitti:)


  7. işin sırrının nerden geldiğini bugün itibariyle öğrenmiş oldum :):)


  8. İncegül,
    en hassas noktaya dokundun yine.."Çalıkuşu olmak, ve öyle kalmak"..Evet inanmıyacaksın ama o kitapların hepsini aşağı yukarı verdiğin sırayla okudum..
    Bir arkadaşım vardı..Loğusa yatağında bile kitap okumuştu da..Hastane ahalisi şaşırıp kalmıştı..
    Bu bir alışakanlık..
    Çok iyi bir alışkanlık ama..
    Sevgiyle kal..


  9. nimet Says:

    benim ilk okuduğum kitap tom sowyer dı:) yani kendimi bildiğim zamanımda ilk okuduğum kitap diyeyim. polyanna filan ilk okul kitabıydı ya pek hatirlamıyorum. ama tom sowyer ın her sayfası hatırımda:))))

    nimet


  10. umar Says:

    Okumak mı !! Aman aman amann hiçç sevmemmm benden uzak olsun anacım,boşverin okumayın yahu zamanınızı çalıyor bu meretler :)))


  11. FZ Says:

    resmen bir adet kitap kurduyla yazışıyormuşuz :) bu kadar çok okumadım ben, anca matematik çalışıp, fizik çözdüm... yazık etmişim sonradan anladım ama...


  12. Geveze Kalem Says:

    Sevgili İncegül, çok şaşırdığımı itiraf etmeliyim, artık kızar mısın, güler misin bilmem ama.:)

    Ve sanırım sen beni şaşırtmaya devam edeceksin. İnsanları yazılarıyla tanıyabildiğimi iddia edip duruyorum ama sende bu sökmedi.:)

    Bu arada mail adresine ihtiyacım var, iletebilirsen memnun olurum.
    Sevgiler...


  13. Boncukçu Says:

    İyi yazmanın ilk koşulu (yeteneğin ardından elbet) çok okumakmış. Bunca akıcı yazmandan belliydi zaten :)


  14. Elçinim, anne olduktan sonra en fazla masal kitapları okur olduk. Şimdilerde ise bolca test kitabı...:)

    Dilekim, Zıkkımın Kökü için bu ara benim yavruyu zorluyorum. Hiç okumayana bile sevdirir okumayı bu kitap. Kaç kere okunsa bıkılmayacaklardan elbet. Sana bol gülüşlü bir okuma keyfi dilerim canım. Sevgiyle...:)

    Çınarım, hemen çıkar çantandan okumaya başla o halde. Teşekkür ederim canım. Ben de kendi geçmişime ufaktan bir yol aldım diyebilirim bu yazıyı yazarken.:)

    Mutlum, o günlerde her şey daha bir başka güzeldi değil mi? Ben masallardan, yeniden o tadı almayı ne çok isterdim.:)

    Sananekibananesanım, oy oy çok teşekkür ederim ince iltifatlarına. Ben de bu sözü çok sevdim şimdi. Lakin gerçekten iyi yazabilmek için zannederim daha kırk fırın ekmek yemem lazım. Amanin köşe yazarları duymasın bu dediğini. Gücenirler valla.:)

    Tabiatım, ben benzerlikler olmasına hiç şaşırmadım desem. Senin yazını okuyunca eminim benim de çok hoşuma gidecektir.:)

    Cemilem, neymiş sır? Söyle bak merak ederim şimdi. Canımsın.:)

    Sevgili Nar Çiçeği, Çalıkuşu kalabilmek için çokça ağaç ve doruklara tırmanmak için cesaret lazım. Zannederim zor. Ne kadar güzel arkadaşın hastanede bile okumuş. Dediğin gibi alışkanlık ve sanırım yaşam biçimi haline geliyor bir süre sonra. Teşekkür ederim. Sevgiyle...:)

    Nimetim, çok sevmiştim Tom'u ben de. Lakin şu an tam da hatırlayamıyorum. Sanırım beynim eskisi kadar tutamıyor bilgileri. İhtiyarlık yani. Valla bravo diyorum sana.:)

    Umarcığım, evet doğru söylüyorsun. Ne olacak kardeşim okuyup da. Sadaynan iki göbecik atmak dururkene.:)

    Fezem, yok yok sen ne yapmışsan doğru ve güzel yapmışsın gülüm benim. Kitap kurdu olmak kiiim biz kim?:)

    Sevgili Geveze Kalem, kanımca sen iyi bi şey söyledin.:)) (ayvazovski_kaos@hotmail.com ) bu adresteyim. Sevgiyle...:)

    Boncukçum, teşekkür ederim canım yahu. Yetenek ancak ucundan değmiştir bize.:)


  15. amaan gücenirlerse gücensinler çok da tın yani :P
    aplam senin 40 fırın ekmek yimen lazımsa benim kaç fırın ekmek yemem lazım acaba du bi gidip hesap makinesiyle hesaplıyım :P :)))


  16. Ne güzel hem pek çok kitap okumuşsun hemde okuduklarını hatırlayabiliyorsun. Ben artık hiç okuyamıyorum desem yeridir. Geçenlerde Tolga okuldan eve bir form getirmiş. Veli ve öğrenci hakkında bilgiler diye doldurduk. Sorularda ayda ortalama kaç tane kitap okursunuz,keç kere sinemaya gidersiniz,kaç kere tiyatroya gidersiniz yazıyordu. Valla utana sıkıla cevapladım. Aslında eskiye dönersem bende okudum çok kitap ama neden hiç aklımda kalmadılar , yazını okuduğumda çoğu kitap ismi tanıdık geldi ama içeriklerini hiç hatırlayamadım.
    Benimde en son okuduğum kitap Çocuğunuza bağırmadan çağırmadan dövmeden saygıyı öğretme ye benzer (bak isminide umuttum kitabın) bir kitaptı :)


  17. figen Says:

    vay incegülüm demek okul öncesi öğrendin okumayı ha bravo!okuma zevklerimiz üniversiteye kadar aynı ilerlemiş ama ben rus yazarların romanlarında kayboldum bıraktım latin yazarlar daha hoşuma gitmeye başladı.ben birde ansiklopedi okumaya bayılırdım halada okurum arada.ama beyaz dizilerden hiç bahsetmemişsin sen okumadınmı yoksa?ablamda gizli gizli dolabından alıp okuduğum beyaz dizilerin anısıda büyüktür bende!aşkı onlardan öğrendik ya:))
    şimdiyse kitap okumak eziyet bana, elime her aldığıma berkay atlıyor büyüsede bende tekrar başlasam okumaya:)


  18. cinar Says:

    İş yerinde mümkün olsa :) Hemen çıkartıp okuyacağım ama namümkün. Aslında işini erken bitiren istediğini yapabilse falan ne güzel olur değil mi? :)


  19. ya bende kitap okumak sitiyorum okuyamadığım bir sürü kitap dolu rafımda zıpırlar izin vermiyor ki onlara da okuyum istiyorlar önümüzdeki 2 sene için çocuk kitapları okumaya devam edeceğim sanırımm

    ağlamak istiyorum...


  20. Deniz Says:

    İşte ustalıkla seçtiğin kelimeleri, kıvrak bir zekayla harmanlayabilmen de buradan kaynaklanıyor. Her çeşit kitabı okumuş, herbirinden bal almış ve sonuçta şimdiki sen olmuşsun. Ben de senin kitap serüveninle kendi serüvenimi yaşadım, eline parmağına sağlık :)


  21. denizanasi Says:

    ))) ah ben de şu kitap aşkı yüzünden az kanlı bıçaklı olmamıştım annemle.. e kadın da haklıydı. koca gözlüklerimin daha da kalınlaşmasından korkuyordu:)


  22. Lalegül Says:

    Merhaba İncegül,
    evet, kitaplar çok önemliydi hayatımızda..Hala da öyle..
    Bazan sadece bu merakımın beni olduğum yere taşıdığına inanıyorum açıkçası...Ama çocukların içine nasıl konur bilmiyorum..
    ONLARIN DÜNYASI FAZLA ELEKTRONİK..
    Sevgiyle kal..


  23. KUGUU Says:

    Ne guzel bir konu olmus. Okurken icimden spontane kendimi dusunerek anilarima goturdun beni INCEGULum, malum bendeniz de nacizane bir kitap kurduyum ya... ve ne cok benzerlikler de buldum. Hele CALIKUSU:))muz.
    operim cikcik seni hayatim.


  24. TuBiKKo Says:

    sabah işe gelirken ve akşam dönerken,uykuya dalmadan önce yatarken,off off bu tutku biter mi hiçç...Şimdi çınar'ın yorumunu okuyunca aynı dertten muzdarip olduğumu anımsadım.keşke işyerinde de mümkün olsa da okusam şu kitaplarımı akşama kadar aklım kalıyor yahuuuu :) bu sobe sanırım bizim gibi kitap kurtlarını iyice tetikledi mi ne...iyi oldu iyi :)


  25. "iyi yere dükkan açmak" diye birlaf vardır.Bende iyi yeri sobelemişim.
    Geç olduğu içinde özür dilerim. Yazıya bayıldım sanki benim yarım bıraktığım tamamlanmış gibi,ne kadar sayamadıklarım varsa hepsi burada. ellerine sağlık çok çok güzel bir kitap dostluğu ve yazısı
    Sevgilerimle...


  26. Lola Lola Says:

    selam incegül,
    ben de çoook severim çalıkuşunu...
    eskiden çok okurdum, ben okuma alışkanlığını kaybetmiş biriyim artık :(( film izlemekten vazgeçebilirsem başlıcam :)


  27. Sizin gizli hayranınızdım şimdi bende blog yazıyorum beklerim...


  28. Aymen Says:

    kitapkurdu olduğun belliydi canım herhalinden:)


  29. Adsız Says:

    Merhaba İncegul,
    dikkatli bakılınca görülür herşey..


  30. Bende kitap okumayı çok severim. En sevdiğim şeydir. Saatlerce bırakmam elimden bazen. Özellikle yazlık eve gittiğimde. Tüm öğleden sonra okuyorum diyebilirim. Haftada 2 bazen 3 kitap bitirdiğim oluyor. YAzın bana kitap dayanmıyor :)) Tonla kitapla gidiyorum. Yine yetmiyor. Ben kitapçı arıyorum sonra:)
    Keşke şimdi ki tüm çocuklarda yavaş yavaş kitap okuma alışkanlığı kazansalar.
    Sevgiyle kal canım. Öptüm kocaman.


  31. Merhaba İncegül,
    kitap okumak güzel ama seni okumakda öyle..Hatta şarkını dinlemekte..


  32. Sananekibananesanım, çok tatlısın yahu.:)

    Börtlekim, okuduk zamanında. Şimdi de anılarıyla yaşıyoruz. Zaten bir sürü çok da işe yaramayan çocuk gelişimi kitabı var artık hepimizin evinde değil mi?:)

    Figenim, he canım öyle oldu birazcık.:) Ben hiç beyaz dizi okumadım. Benim aşkla meşkle hiiç işim olmadı zaten. Biraz küt müydüm ne?:)

    Çınarım, valla harika olurdu. Mesai bitimini bekleyeceğiz mecburen.:)

    Yaseminim, azıcık daha büyüsünler hele -gerçi o zaman da başka başka ilgi istiyorlar- inşallah okursun rahat rahat. Ağlamaaa..:)

    Denizim, senin dilinden süzülen balı ne etmeli bilmem ki. Çok teşekkür ederim arkadaşım. İnce ve zaarifsin. Dönsene artııık.:)

    Denizciğinanası, iyi de niye bizim çocuklarımız bizi bezdirmiyor. Haydi bırakın leyn kitapları elinizden diye haykırtmıyor ki?:)

    Lalegülüm, maalesef ne kadar uğraşırsan uğraş çok zor yavrulara bunu aşılamak. Dediğin gibi teknolojinin gözü kör olsun.:)

    Kuğum, benzerlikler olmasına hiiç şaşırmadım ki. Hele Çalıkuşu...:) Kitap kurdum benim, arada senin bir iki tavsiyeni de yerine getirmişliğim var yani. Ben de öperim şeker yanaklarından:)

    Tubikkom, ne kadar güzel. Umarım bu güzel alışkanlığın hiç kaybolmaz. Evet evet bu sobe iyi oldu. Hafta sonu yine bir sürü kitapla döndüm eve. Du bakalım ne zaman okunacak.:)

    Sevgili Yaşamın Kıyısında, ne demek özür. Bu güzel konuyu bana pasladığınız için çok teşekkür ederim. Ayrıca güzel sözleriniz için de. Bak utandım şimdi. Tekrar teşekkürler. Sevgiyle...:)

    Lolam lolam, at DVD'yi evden.:) Ben bazen gerçekten düşünmüyor değilim. Bilgisayar vırt zırt, ne kadar teknoloci var ise hem de.:)

    Sevgili Beyaz Gelincik, hoşgeldin o zaman. Utandırıyorsun bak beni.:)

    Aymenim, döndün mü sen? Öyle mi diyorsun yani. Teşekkür ederim canım.:)

    İsimsiz arkadaşım, ne kadar doğru bir söz.:)

    Muhabbetim, oh maşallah yahu. Yazlıkta da bir başka güzel olur okuması ama, şöyle sakin sakin, doğayla baş başa. Çocukların alışkanlık kazanmasında siz öğretmenlerin çok büyük etkisi olduğunu düşünüyorum ben. Benim oğlum öğretmeni söyleyince kitabını bırakmıyor elinden. Biz söyleyince hiiç oralı değil mesela. Öperim ben de seni.:)

    Sevgili Nar Çiçeği, ne kadar naziksin. Ne güzel sözler bunlar. Teşekkür ederim.:)


  33. elf Says:

    Çok hoş bi mim ve de çok hoş bi yazı,zeevkle okudum...
    En çok sevdiğim şeylerin başında gelir kitap okumak,saatlerce bıkmadan usanmadan okurum hele bazen okumak diil adeta yaşarım ...
    ÇALIKUŞU döndürüp döndürüp okuduğum defalarca okuduğum her satırını belki de ezberlediğim tek kitap,Çalıkuşu olabilsek ah keşke :))


  34. Sevgili Elif merhaba.:) Beğenin ve güzel yorumun için teşekkür ederim önce. Bir Kastamonu'lu olarak Cide yazını okumuştum geçenlerde. Gözlerim dolarak ve hasretle ve beğeniyle. Şimdi senin yorumunu görünce tekrar aklıma geldi. 'Çalıkuşu' hepimizin ortak paydası mıymış ne?:)