[ fiкяiмiи iиcє güℓü ]

Gün yeni yeni ışımaya başlamışken uyanırım her Pazar sabahı. Hem bütün hafta erken kalkmış olmanın verdiği alışkanlık, hem de haftanın tek tatil gününü uyuyarak ziyan etmek istememekten kaynaklı bir afyon pörtlemesi olayı yaşar sabahın kör saati bu bünye. Ah, iş günleri de böyle pörtlek olabilseydi!

O sabah da aynen böyle bir sabahtı işte. Rutin yataktan kalk, el yüz yıka, evden çık, sahile in, sessizliğin tadını çıkara çıkara denizin kokusunu, sabahın ferahını içine çek ayininden sonra, sıcak ekmek alış, eve dönüş ve haftada sadece bir gün yapıldığından mıdır nedir, kıymeti çok fazla olan kahvaltı sofrasında toplaşılma faslı…

Keyifle ve epeyce sündürülerek yapılan kahvaltı sonrası, herkes görev yerlerine dağıldı. Küçük sıpa kitaplarına, büyük dana bilgisayarına, koca kişisi kumandasına sarıldı. Bendeniz İncegül kişisi de sofrayı topladım, yatakları topladım, kuruyan çamaşırları yerleştirip, yerine yenilerini astım, evi bir kat temizledim, bulaşıkları hallettim, tam oturacaktım ki, bir başka öğün olan öğle saatlerinin de geçmekte olduğunu fark ettim. Birazdan benimkiler “acıktııık” diye bağırmaya başlarlardı. Bu nedenle hemencecik mutfağın yolunu tuttum. Neşe içinde patlıcanları alacalamış tuza basmış idim ki, içeriden sevgi dolu sesiyle, evimin direği, göynümün ereği, yavrılarımın babası, ormantik kişilik seslendi.

-Bırak uğraşma yemekle falan, dışarıya çıkalım!

Bilen bilir, biz çalışan insanlar için, hele de yaşadıkları kent İstanbul ise, hafta sonları ev bir sığınak gibidir. Keşmekeşten, gürültüden, harala güreleden kaçış yeridir. Korunaklı bir saçak altıdır; bardaktan boşanan yağmurdan saklanılan. Ev şefkatli bir ana kucağıdır huzur ve sıcaklık veren.

-Hayatım ne gerek var, gayet güzel oturuyoruz evimizde. Şimdi bir pilav yaparım, yanına da serin serin cacık… Sen de güzel bir salata döktürürsün. Bir de vurduk muydu karpuzun karnına yumruğu…

Bilen bilir, bu hatun kişilerine asla yaranılmaz. Adam seni düşünüyor işte, sonra da “ay bir yere çıkmıyoruz, eve tıkıldık kaldık” diye şikayet edersin.

-Haydi hazırlanın da gidelim yahu!

Yine bilen bilir, bu İncegül kişisi, öyle paldır küldür çıkışlardan, plansız programsız gezintilerden hiç haz etmez. Lakin emir büyük yerdendir. Kocaya saygısızlık yapılmamalıdır. Taş olunurdur, taaaşşşş…

Birbirinden habersiz farklı odalarda giyinmelerine rağmen, ailenin üç ferdinin de yeşil giymiş olması, aramızdaki uyumun belirtisi midir bilinmez, ama hoş bir detay olarak göze çarpar. Koca kişisinin bu uyumu bozuyor olması ise şiddetle kınanır. Öncelikle herkes isteklerini sıralar, ne de olsa, moderen, demokratik bir aileyizdir biz.

-Anne ben tişört alıcam kendime. Vıttırızırta gidelim.
-Babaaa ben höttürüzört dergisi istiyorum yaa… yeni sayısı çıkmış, annem almadı bana. (Nanköööör)
-Tamam ben de kitap alayım çıkmışken, cıttırıpırt kitapevine uğrayalım. O zaman İstiklal’e gitmek en mantıklısı, hepimizin istediği orada.

Koca kişisi İstiklal’den önce, bizi başka bir yerde bulunan zotturuporta yemeğe götürdü. Orada “ben pizza sevmem ki, hambırger yiyecem” diye zırlayan küçük sıpanın koca bir dilimden sonra, ikinci dilimi istemesi de hayrete şayandı doğrusu. Bir de sevseydi ne olurdu bilemiyoruz!

Neyse biz patlayana kadar doyunca, düşüyoruz yola, varıyoruz İstiklal’e. Savrula savrula yürüdükten sonra –ki en sevdiğim şey budur- yavrucağıma tişört beğenmek için Vıttırızırta giriyoruz. Ben bütün şefkatimle, kuzuma beğendiğim şeyleri gösteriyorum. O da bütün gıcıklığıyla, beğenmiyor. “Anne, ben kendim bakarım, sen seçme bana bişey” diyor. Anacığım, işte ne güzel bunlar. Aaaa kızdırma beni, ben zevkli kadınımdır, sen kim oluyon da benim beğenime burun kıvırıyon sıpa! Kestane çıkmış kirpisini beğenmemiş.

Eeee sen de yapmamış mıydın zamanında annene? Bir arife günü kadınceyizi mağaza mağaza gezdirip, bir de zevksizlikle suçlamamış mıydın? Gün olup devran dönmeyecek mi sandın?

‘Dank’ ediyor mu kafana? Basit bir alış-veriş esnasında anlıyor musun gerçeği? Görebiliyor musun her şeyi? İstanbul’un orta yerinde, koca bir taş gelip oturuyor mu yüreğinin üzerine? Bir düğüm tıkanıveriyor mu boğazının derinlerine? Ey hatun! Sen uyurken, büyümüş senin kınalı kuzun. Sen hala ‘bebeğim’ diye sevip, koklasan da, o büyümüş. Şöyle etrafında dolanırken, yanında dolaşırken görmüyor musun? Aslan gibi delikanlı olmuş tatlı bebeğin. Haydi sil bakalım göz yaşlarını, bak yeşil far da sürdüydün kırk yılın başı, akmasın durup dururken.

Gamzeli, tombilodik parmaklı elleri koca koca olmuş omzuma dolanırken, sorduğu soruyla biraz kendime geldim:
Anne… şu filme girelim mi?
Yok oğlum, ben okudum onun konusunu, çok fazla ‘cin.sel.lik’ içeriyormuş.
Anneeee ‘cin.selik’ ne demek?
‘İsilik’ gibi bişey işte, her şeyi de merak etme!
Pıhhhh… oğlum dalga geçmesene kardeşinle! Abin haklı yavrum, ‘cin.selik’ de ‘isilik’ gibi işte.
Anne yaaaa… bana niye çocuk muamelesi yapıyonuz?
Çocuk olduğun için olabilir mi acaba minik sevgi pötürcüğüm? Acele etme! Nasılsa büyüyeceksin ve ‘ah yeniden çocuk olabilseydim’ diye şarkılar söyleyeceksin; tıpkı bizim gibi.


Herkesler alacağını almış, mutlu mesut savrulmaya devam ederken, yavruların dondurma yediğini ve fekat bizim yemediğimizi hatırlayan koca kişisi, “dur biz de seninlen yiyelim hatun” diyerekten ince bir jest yapmış, lakin sıpalar “biz de isterük” diye peşimize dolanmışlardı. E biz yerken bakacak değillerdi ya. Hem bizim camışlara iki-üç dondurma ne edecekti.

Derken, bizim koca, “gel bak buranın dondurması güzele benziyo, haydi oturalım” dedi. Biz, muhalif yeşiller grubu, “külah isterik, gezeceğik” şeklinde itiraz ettik. Hem börgir kinkin miss gibi dondurmasına ne olmuştu ki? Oradan yeseydik. Böyle bilmediğimiz çanaktan yemek beni hep tedirgin etmişti ömrümce. Temkinli hatundum ben. Ve bunda da ne kadar haklı olduğum er ya da geç çıkacaktı ortaya.

Neyse kodurduk külahlara ikişer top, börtlekli, gaymaklı –canınız çekmesin- dondurma, düştük yeniden yola. İştahla da dondurmalarımızı yiyoruz bu arada. Bir ara bizim küçük sıpanın elindeki küçük fiş dikkatimi çekti. “Oğlum, ne o elindeki, niye sıkı sıkı tutuyon, ver bakiiim” dedim kendisine. Sonradan pişman olacağımı bilemezdim bu istediğimden.

Fişi aldım, şöyle bir baktım, sonra bir daha baktım, bir daha… “Anaaaa…. kocaaaa, biz dört külah k.çı kırık dondurmaya bu kadar para vermiş olabilir miyiz yahu, yanlış fiş vermişler sana” diyerek, bir elimdeki dondurmaya, bir de koca kişisinin yüzüne baktım. Yüzünde epeyce kazıklanmış bir aile babasının o gururlu ifadesi vardı. Sıpalara döndüm, “Bakın yavrum, eğer o elinizdeki dondurmaların bir damlasını ziyan ederseniz, külahları boğazınıza sokarım” şeklinde şefkat dolu bir cümle kurduktan sonra, aynı şefkatle elimdeki dondurmayı yemeye devam ettim.

Küçük sıpa, birkaç dakika sonra, “anneee, ben bunu yiyemiycem ya… sevmedim” diye gözümün içine baktı melül melül. Gitti mi dondurmanın biri çöpe? Ulen oğlum altın o altın! Atılır mı hiç?

Biz liselimle kıkırdayarak dondurmalarımızı yalarken, bir yandan da babaya laf sokuyorduk elbette. “Pek de lezzetliymiş, e o kadar parayı bana versen, ben de tadımdan yenmem” “içine altın tozu koydular zaar, bu kadar kıymetli olduğuna göre.” “anaaam, dişim kırılıyordu len içindeki pırlantalardan” “anneee, ben büyüyünce dondurmacı olucam he, saraylarda yaşarız valla”

İşte böyle bir Pazar gezisinden sonra, hava karardığında sevgi dolu, sıcacık yuvamıza döndük. Herkes tıka basa toktu, yine de çocuklar bir şeyler atıştırdı. Ben patlıcanlarımı pişirdim, ertesi güne hazır ettim. Sonra hep birlikte maç seyretmeye koyulduk. Biz miniğimle yerlerde yatarak, baba oğul birer kanepede hoplaya, zıplaya, bağırarak seyrettik millilerimizin yürek dayanmaz oyununu. Biz zati 2-0 da uyumuşuz miniciğimle sarmaş dolaş… Sonra böğürtülere uyandığımda durum 2-2 olmuştu bile.

Velhasıl güzel bir gün, güzel bir geceydi. Biz babamıza bir gömlek almış idik, o bize bir sürü şey aldı. Hediyeleştik bir ‘babalar günü’. Ama, galiba, en güzel hediyeleri vermiştik birbirimize zamanında. Başka hiç hediyeye gerek yoktu. Hatta mutluluk ve huzur için sadece bir arada olmak yeterliydi zannımca… Allah kimseyi ayırmasındı sevdiceklerinden.
31 Responses
  1. Kraxpelax Says:

    Hopefully you will enjoy this:
    Ping Desktop / Laptop Wallpapers
    http://screenfonds.blogspot.com/
    Peter Ingestad, Sweden


  2. Süper olmuş yine yazın, her kareyi gözümde canlandırarak okudum, yeşilgiysisever aileyi :)
    Allah hepimize her daim huzur versin, daha ne istenirki bu gelip geçici dünyada ...


  3. Senin köylü güzelinede bayıldım ayol bu arada, maşşallah benim tosun paşama :)


  4. İncegülüm;

    Sıradan bir pazar gününü ne güzel anlatmışsın, roman tadında olmuş.

    Bir de şu dondurmacıya aklım takıldı aldığın yerin ismi belli mi? Ben de istiklal caddesinde çalıştığım için kazıklayanmayalım.

    Öpüyorum,sevgiyle kal.


  5. yaa fotoya şimdi dikkat etttim ve çokkk güldümmmm beee, dondurmanın hiç bu halini düşünmemiştim artık hep gözümün önüne gelir bu :):):):)

    bizde babalar gününde ayrıydık babamız samsunda biz adapazarında zor geçiyor bu haftamızz bir yandan sudişim hastacık olmazmı gelde çık işin içinden neyseki çabuk atlattı annesinin nazlı kuzusu...
    allhım kimseyi ayırmasın bu güzelim huzurlu yuvalarımızdan...
    babamızın yeri çok ayrıymış evde bi kere daha anladık biz bunu:(


  6. ay her yazını yüksek sesle ve cadımla okuyoruz kıkırdayarak unutmuyoda mağaza adlarını hihi ay aynı sen diyip duruyo:))

    EVDEKİ HUZUR MUTLULUK BUDUR diye boşa dememişler şekerim.Allah bozmasın daim etsin sağlıkla inşallah.ve köylü güzeli cidden çok büyümüşçok tatlımaşallah der öperim azcıkta ısırırım güzel yanaktan:)


  7. Ablacim.. Allah daim etsin bu mutlu gunleri.. Boyle bi baska heyecanla okudum bu yaziyi gozlerim dolarak mutluluk tablosundan, biz de gunun birinde boyle bir gun gecirebilecekmiyiz acaba diye..
    yenenlere afiyet olsun, alinanlar gule gule iyi mutlu gunlerde kullanilsin. haftanin hergunu pazar gunu tadinda gecsin.. sevgilerimle


  8. Kuaybe Says:

    Amin, ayırmasındı :))


  9. umar Says:

    Mutluluk,huzur bu işte...
    ...
    Hayattan çok fazla bir şeyler istemediğin zaman sana her zaman beklediğinden daha fazlasını veriyor.


  10. Benim minigim buyuyup sizinkilerin yasina ulastiginda, bende sizdeki enerjinin yarisindan bile kalacagindan supheliyim sevgili Incegul. O yuzden size ve cekirdek ailenize kocaman bir maasallah diyor, enerjinizin ve mutlulugunuzun daim olmasini diliyorum.

    Bu arada, her halde en az birkac sene dondurma yemem; Allah sizin iyiliginizi versinden baska da bir sey dimem:)

    Sevgiler,
    Ayse Sule


  11. Krakspelaks, iyice international olduk biz yahu.:)))

    Börtlekim, canım benim. Bizim muhalif yeşiller grubu her zaman iş başında.:)) Canım sağol. Dileklerin hepimize olsun. Bir de teşekkür ederiz ablası, tosunpaşa öpsün seni ve börtlek kardeşini.:)

    Meleğim, Dileğim, canım şöyle Cremili bişeydi. Zaten sadece dondurma satıyor. Böyle tezgahta meyvelerle süslenmiş dondurmalar var. Yani albenisi fazla. Amanin gülüm, aman deyim, biz yandık, siz yanmayın. Maksat bi faydamız dokunsun kamuoyuna.:))

    Cemilem, dondurma yerken gözümüzün önüne gelmesin de.:)) Ah kıyamam... kuzum iyi mi bari şimdi. Geçmişler olsun prensese. Rabbim hayırlı ayrılıklar versin, ne edecen gülüm. Ekmek parası.:)

    Bendenizim, ruhum benim, dimek siz bir olup gülüyonuz bana he.:)) Ah bu ergen sıpalar pek tatlı oluyorlar. Verdikleri gurur da, gıcıklıklarına katlandırıyor. Tombik köylü güzeli de seni öper teyzesi. Hemi de ısır ısır... bayılır o. Bir de Cadı ablamız öperse, üfff ne mayışırız.:))

    Calimerom, kuzum severim ben seni. Allah sana da daha güzel, daha neşeli günler yaşatsın böyle. Sen de yavrularının maceralarını anlat, hep beraber paylaşalım inşallah. Allah yüzün gibi, gönlün gibi güzel ve temiz etsin bahtını gülüm.:)

    Kuaybem, amin amin.:))

    Umarcığım, bakmasını bilirsen, o kadar fazla mutluluk vesilesiyle kuşatılmışız ki aslında. Polyanna olmaya gerek yok. Şükredebilmek, elindekilerin kıymetini bilmek yetiyor. Teşekkür ederim.:)


  12. Ayşem Şulem, bak buralardaymışız ikimiz de.:)) Emin ol o enerjiyi bulman gerekecek. Yoksa yandın ki ne yandın.:)) Teşekkür ederim dileğine, bin katı senin olsun, hepimizin olsun.:) Dondurma hususuna gelince, kar ki oooo... yapma be... yenmez mi şöyle bir külah dondurma bu sıcaklarda. Aman aldığımız yere dikkat edelim de.:))


  13. ;))))

    Yedim ben o koyluyu yedim...

    Muhabbetle...


  14. yazın bitti, ben yüzümde yayvanca bir gülümseme ile kala kaldım masanın başında ,silkelendim ama hala sanki sizle beraber gezmiş gibi her bir dükkanı yanımdasınız ailecek hala.....


  15. gazel vakti Says:

    Bi kez daha teşekkür ederim.


  16. Şükranım peri kızım, ye sen o köylüyü valla. Yanında da şöyle tatlı bi ericik ve paşaylan beraber he mi?:)) Öperim seni muhabbet kuşum...

    Perim, ah bu nasıl bir yorum oldu şimdi. Yanında olabilirdik aslında. Anlatıcam bir ara. Keşke be... Kara kızlara entari beğenirdik beraber. Şöyle pempeli tokalar, janjanlı pabuçlar... Canımsın...

    Gazelim, güzelim, varlığın yeter... Teşekküre ne gerek gülüm...


  17. Elçince Says:

    Güzel bir pazar yaşanmış mahaile:)

    patlıcanlar kararmamışmıydı incegülüm:))


  18. siyap Says:

    merhaba,yolum düştü sizin bloga ama iyi ki de düşmüş...sabah sabah yüzümde bir tebessüm oluştu ne kadar güzel yazmışsınız bir pazar gününüzü,bir sonraki satırı merak ede ede okudum...sevgileeer...


  19. muhhaahaha resime o kadar güldüm ki anlatamam :D hatta bir müddet gülmekten yazıyı anlamadım tam o geçti derken yazı güldürmeye başladı beni bu sefer sıcakta da gülmek ne yorucu oluyor be kardeşim ama dondurma olayı biraz iç serinletici tabi es geçmeyelim :P


  20. muko Says:

    yavv yine güldürdün be incegülüm ne güzel yazıyorsun ,sanki yaşadım bende sizinle o günü..
    Allah mutluluğunuzu daim etsin inş..

    yavrunda ne tatlı bir köylü olmuş öylee öperimm seni ve köylümü..


  21. Elçinim, yok gülüm kararmamıştı. Çıkmadan evvel tedbiri almış, limonlu suya basmış idim.:)

    Sevgili Siyap, ne iyi etmişsin de gelmişsin. Hoşgeldin.:) Pamuşunla senin, yüzünden gülücükler hiç eksik olmasın inşallah.:)

    Sananekim Bananesanım, bu sıcaklar hepimizi haşat etti gerçekten. İşte ben de biraz serinleyelim diye dondurma mevzuuna girmiş idim. Kamuya bir faydamız olmuşsa ne mutlu.:)) Hayatım, gençler yorulur mu hiç öyle iki kıkırdamaktan?:))

    Mukom, canımsın, sağol güzel dileklerin ve sözlerin için. Bin katı senin olsun.:) O tombik köylü ve garip anası da öper seni ve delikanlıları.:)


  22. İncegülüm, ne güzel bir pazar böyle. Yine çok keyifle okudum yazını. Yeşil giydiniz demek hepiniz :))
    Canım dondurma istedi :) Ama o resimdeki gibi olmasın mümkünse:)
    Öptüm kocaman.


  23. Gamzeli Says:

    harika bir yazı olmuş vallahi. En güzel bu kadar anlatılabilirdi herhalde :)


  24. Lalegül Says:

    Yazı yine bir İncegül klasiği..
    Muhteşem tek kelimeyle..


  25. PaNDoRa Says:

    Nasıl keyifle okudum bilemezsin, kahkahalar attırdın bana yaa :))) Pazar günleri bizim içinde çok özel. Böyle mutlu mesut geçiriyoruz biz de çok şükür. Tanrı huzurunuzu bozmasın canım. Sevgiler...


  26. firdevs Says:

    incegul ablam :) ne guzel bir yazi bu :) daha dogrusu ne guzel bir anne bu :)) inistemizle amma dalga gecmissiniz :p zaar icinde pirlanta var :p cik cik :p

    bu kadin milletine iyilik yaramaz kardesim :p


  27. ebru Says:

    kızım biz yine annemler okuduk ve yine çok güldük, yanlış anlamayasın:-)
    ben de ankarada dondurmacılık yapiim diyorum;)
    allah sizi daima böyle mutlu etsin arkdşm, sevgiler, öpücükler.


  28. david santos Says:

    EURO 2008

    TURQIYE Congratulations!!!!!!


  29. Muhabbetim, biz muhalif yeşiller grubuyuz. Bu gün de hepimiz turkuaz giyicez şekerim, anlaştık bu sefer. Canımsın, sağol.:)

    Gamzeli kız, sağol canım benim.:)

    Lalegülüm, canım ya, teşekkür ederim.:)

    Pandoram, umarım hepimizin huzuru, mutluluğu daim olur canım. Sağol.:)

    Firdevsim, kuzum o günle sınırlı bırakmadık. Bak neredeyse 1 hafta oldu, hala mevzu sıcak ve hala dalgamızı geçiyoruz.:)) Canım benim sağol.:)

    Ebruşum, kız yirim ben seni, sen gül yeter ki be, ben hiç yanlış anlar mıyım. Anneye de sevgi ve saygılarımı ilet lütfen. Öperim ellerinden. Annelerimiz hep gülmeye, sevinmeye layık. Teşekkür ederim canım, dileklerinin bin katı senin olsun.:) He dondurmacıyı açınca, bir ufak iş de bize verirsin artık. Artık temizlik olur, bulaşık olur, hiç fark etmez.:))

    Dear David, thanks...


  30. Nes Says:

    Merhaba canım,

    Uzun zamandır ugrayamamıştım. Nasılsın ?


  31. Nesciğim, iyiyim canımcım. Sen de iyisin umarım.