[ fiкяiмiи iиcє güℓü ]




Cumartesi çalışan amele güruhunun en büyük tesellisi, Pazar günü dinlenebilmektir. Ben de bu amele takımının müstesna temsilcilerinden biri olduğumdan dolayı, bu teselliyle avunur dururum her hafta sonu başlangıcında.

Ama, heyhat! Her seferinde bu hayallerin suya düşmesi kaçınılmaz, şaşırılmaz ve de şaşmaz bir gerçek olarak, ‘dan’ diye vurur bu garip başıma.

O Cumartesi de, her seferinde olduğu gibi işten gelmiş, evin dibini bucağını, köşesini, yuvarlağını elden geçirmiş idim. Bütün kemiklerim sızılanmış, ellerim deterjandan, çamaşır suyundan Nütrüciina reklamında oynayacak kıvama gelmiş, yorgunluktan kımıldayacak halim kalmamış idi. Olsundu. Üzülmeyeyimdi. Nasılsa yarın Pazar’dı. Bütün işlerim bitmiş ve o günü dinlence etkinliğiyle geçirebileceğimdi.

İşte bu düşüncelerle koltuğa yığıldığım zaman, akşam saatlerine denk düşüyordu. Minik yavrucuğum sevgi dolu, şefkat dolu, dolu dolu seslendi:

“Anneciğiiiim”
“Söyle yavrum, oyun oynayalım diyorsan, kıpraşacak halim kalmadı. Yarın çocuum.”
“Yok annecim, hani ben tiyatora oynıycam ya… kıyafet alacaksın ya bana.”
“Hııı alıcam yavrum. Yarın çıkar şu yukarıdaki mağazadan alıveririz asker kıyafetini.”
“Yok anne, şimdi ben askerdim ama, terhis olmuşum, köyüme gitmişim ya…”
“Eeeee?” Hiç hayıra gitmiyor bu konuşma ya hadi bakalım!
“İşte hani ben okuma-yazma bilmeyen, köylüyüm ya…”
“Üzülme yavrum, bu sadece oyun. Sen okuma, yazma biliyorsun.”
“Annecim, bi dinlemiyosun ki beni. Ben köylü kıyafeti giyicekmişim.”
“Köylü kıyafeti nasıl oluyormuş?”
“Ya işte, yelek, şalvar falan…”
“Hı, iyi, tamam alırız yavrum.”
“Anne… yalnız bizim gösteri Pazartesi günü olacakmış.”
“Hööööö? Oğlum Pazar Pazar ben nereden bulacam köylü kıyafetini? Niye söylemiyon kaç gündür?” Hem ben yarın bir camış gibi yiyip, içip, yayılacaktım yahu!
“…”

Şen-şabalak yollara dökülür bir Pazar sabahın körüsü, İncegül kişisi ve onun sevimli çekirdek ailesi. Öncelikle harika bir fikir gelir akıllarına. Vıttırızırt alış-veriş merkezine gidilsindir, bir mağazaya girilsindir, hemencecik alınıp, eve dönülünsündür. Tabii… çünkü sosyete bazı bazı ne yapacağını şaşırdığından, belki de köylü kıyafetleri giymeye başlamıştır bile. Bu nedenledir ki, bu sosyetik merkez de bütün mağazalarına köylü kıyafetleri doldurup, bir de öptürücü etiket kondurmuş olabilirdir değil mi? Sonra bu fikrin saçmalığı oy birliğiyle kabul edilip, aynı hızla geri yollanır, geldiği yere doğru.

En güzeli Eminönü’dür elbette. Tahtakale, Mahmutpaşa… Her türlü ıncık cıncığı bulabileceğin yerdir İstanbul içinde. Haydi o zaman, haydi benim kahraman ailem, ilk hedefimiz Eminönü… İleriiii!

Pazar günü mağazasını açmış olan çalışkan esnaflara tek tek sorulur, tek tek yanıt alınır.

“Pardon, biz köylü kıyafeti arıyoduk da…”
“O dediğinden yok apla, bizde tişört neyin var, çok kaliteli, çok güzel… Verelim mi?”

“Apla, delikanlıya çok güzel sünnet kıyafetlerimiz var. Askerli, paşalı, padişahlı…”
“Anne yaaa… ben sünnet oldum yaaa…”
“Tamam oğlum tamam! Yok kardeşim, biz köylü kıyafeti baktıydık, var mı sende?”
“Höööö?”

“Beyefendi, biz şalvar, yelek, puşi, kasket, tezek… köyü hatırlatan her hangi bişey bakıyoz..”
“Valla hafta arası gelirseniz hemencecik diktiriveririz apla, ama bu gün Pazar…”
Biliyoruz herhalde. Bugün Pazar. Benim ‘tatil’ günüm.

Umutlar tükenmiş, ayaklara kara sular inmiş, ebleh bir ifade ile sorulur gençten bir mağazacı kişisine: “Kardeeeş, sizde köylü kıyafeti var mıydı aceba?”
“Var apla”
Bütün aile, hep bir ağızdan, haydi birlikte!
“Hoooleeeyyyyy”
“Bakın böyle, bindallılarımız vaar, kaftanlarımız vaar…”
Ya niye ilaç için bir tane normal adam çatmaz bana ya? Çocuğu gösteriyom, ahan da buna arıyoz diyom. Bu yavrucağa kına gecesi mi yapıcaz be adam? Hem kına gecesi de yapsak, Arto mu benim yavrum? Al diyo, ne kadar kaftan varsa, geçir kafama!

Yoruldum, acıktım, sinirim bozuldu, koca kişisine çattım, çocuğa çemkirdim, yolda gidenlere kafayı taktım, kuş kafama z.çtı, ben böyle talihin içine… tövbe, tövbe…

Yüzlerce kilometre yürüdükten, geçtiğimiz yerleri doksan dokuz kere tekrar geçtikten, bir sinir harbinden çıkıp, ötekine girdikten ve artık yürüyecek dermanımız da kalmadıktan sonra, muhteşem bir fikirle sarsıldı bu zeka küpü bünye. Köylüsünü yemişimdi artık. Madem köylü milletin efendisiydi, iyiice bir süslenmeliydi. Köylü, artık kendini aşmalıydı. İmajında yenilik yapmalıydı. Buna öncülük etmekten gurur duyulmalıydı. Adımız tarihe ilklerin ailesi olarak geçmeliydi.

Kendimize verdiğimiz bu gazla, daldık folklör kıyafetleri satan bir mağazaya, aldık velete şöyle sırma işlemeli komple bir folklörcü takımı…. Ben sağ, köylü selamet.

Sıra gelmişti kasket işini halletmeye. Onu da moderen beylere şapka satan bir şapkacıdan alıverdik hemencecik. Ayağındaki LCW ayakkabıların son derece ironik bir görüntü sergilediğini söylemeden de geçemiyciim tabi. Aslen çarık düşünmüştük amma, malum günlerden Pazar idi ve tek bulabildiğimiz, ucu püsküllü, altın rengi, sünnet çarığı idi. Ayrıca da köylünün imacına yenilik getirilecekseydi, ayağındaki papuçlar tam anlamıyla tüy kondurmalıydı. Kondurdu da…

Bizim sıpa, okuma-yazma bilmeyen bir köylü gencinden çok, sonradan görme bir köy ağasına benzemişti. Zaten işten son dakika izin alıp, koştura koştura okula onu seyretmeye gittiğimde, “ahan da ağanın anası geldi” “ay seninkine bayıldık, tam ağa olmuş” “züğürt ağanın anası nerde kaldın yahu” şeklinde tezahüratlarla karşılaşmam bunu daha iyi anlamamı sağlamıştı.

Çocuklar çok güzeldi, hepsi cıvıl cıvıldı. Palyaçolar, yemişler, dansçılar… Duygulandık önce bu rengarenk görüntü karşısında. Hepimiz pek bi mayıştık. Yeniden çocuk olmak istedik, her zaman olduğu gibi. Şarkılar söyledik onlarla beraber, el çırpıştırdık koca koca kadınlar, adamlar.

Sonra bizimki sahneye geldi, alkış kıyamet. Seyircilerle muhatap oldu önce, adres falan sordu. Sonra tek tek diğer oyuncular(!) girip çıktılar sahneye. Köpek havladı, ki bu havlayan köpecik bizimkinin kankası, en yakın arkadaşıydı. Yaşlı kadın bunu sopayla kovaladı, o da sınıf birinciliği için sürekli yarış halinde olduğu kız. Bizimki nefes nefese, yerlerde sürünerek, en son kendi kafasına sümsüğü indirerek tamamladı oyununu. Çok güzeldi. Gülmekten karnımıza ağrılar girdi.

Bu benim sıpa ve arkadaşları okuma-yazma bilmenin ne kadar da önemli bir şey olduğunu, hem komik, hem de son derece düzgün cümlelerle anlattı hepimize. Hepimiz mesajı aldık. Hemen okuma-yazma kurslarına müracaat ettik! O kadar etkili bir anlatımdı yani. Parmak kadar bebeler, değme oyunculara taş çıkarttılar diyebilirim. Bu nasıl bir kendine güvendir, bu nasıl bir nesildir böyle!

Hele benim annesine zümrüdü anka görünen kuzgunum, baş rolde hayran bıraktı kendisine. Muhteşem sahne karizmasıyla ve annesinin imac meykırlığıyla ortaya çıkan, muhteşem köylü görüntüsüyle yıktı ortalığı!

“Kıroyum emme, hem zeka, hem yetenek bende” dedi küçük sıpam.

Yani velhasıl, yoruldum ama değdi be!

Dipçik Notçuk:Anladım ki, insan bildiğinden şaşmamalı. CD den ancak bu kadar oluyor işte.... Müessesemiz, yine de, her halükarda sözünü yerine getirmenin haklı gururunu yaşamaktadır.
26 Responses
  1. I could give my own opinion with your topic that is not boring for me.


  2. Deniz Says:

    Your topic and blog are not boring for me too :) Fikrimcim, seni okurken kendi son dakikalarım aklıma geldi. Biz milletçe biraz yumurta-kapı olayını felsefe etmişiz demek. millet derken seni değil, iki ayağını bir Eminönüne sokuşturan Midimi kasdediyorum, ve de kendimi ve pek tabii milli takımımızı. Fekat CD'den print screen ile görüntü almak pek mümkün. Bunu yapmak için CD yi oynatıyor ve mesela masa üstüne basmak suretiyle (tabii bilgisayarın masa üstü) printscreen yapıyoruz. Sonra da paint programına yapıştırıp kesiyoruz. Böylece dünyanın en karizmatik ağasını bizler de görebiliyoruz. Haftaya pazarki maceranı heyecanla bekliyorum.


  3. Casinocu kardeş topicimi boring bulmamana sevindim.:)))

    Denizciğim, senin de elbette.:))) Hayatım, böyle son dakikalar, ne ilk ne de son olacak bizim evde ve elbette sizin evde ve elbette milli takımımızda. Kalp krizi geçirmeden maç tamamlayamaz olduk yahu.:(( Verdiğin teknik destek için çok teşekkür ediyorum ve akşama mutlaka bunu yapıyorum. (Masa üstünü belirtmen isabet olmuş.) Benim liseli, zannımca üşendiğinden beni kandırıyor.:)) Bu geçen haftaki maceraydı, bu haftaki de bundan aşağı kalmazdı diyorum ve öpüyorum seni ve uğurböcükümü.:)


  4. İncegülüm;

    Okurken gözümden yaşlar geldi valla.Benim Sena'mın da böyle son anda aklına gelen acil işleri o kadar çoktur ki...Hay yarabbim bu çocukları akıl fikir ver de annelerine biraz acısınlar.

    Neyse sonuçta gösterinizin güzel geçmesine sevindim.
    Minik delikanlıyı da blog teyzesi olarak tebrik ederim...


  5. ya sen beni öldürücekmisin kendime geldim gülmekten canım benim yaa

    bu resmide hemencik nerden buldun yerleştirdin pess:))

    benim büyük danada aynen ayy yapma şunuuu modunda havalanıyo sürekli ama dinlemicez şekerim kafamıza göre takılıcaz çekeydin azcık hade bul getir baykıım,merak ettim yıldızın resimleri,annesi gibi muhteşem çocukta maşallah:))

    öptüm çok çok


  6. Meleklerin melek annesi, son dakika işleri, gecenin vakti "anneee, kermese pasta lazım" demeler, son anda kıyafet söylemeler, el işi dersi için gece yarısı karton aratmalar daha neler neler. Ne edelim be, onların canı sağ olsun. O güzel yüzleri gülsün de.:) Teşekkür ederiz teyzesi, tebrikleriniz ve güzel yorumunuz için...

    Bendenizim, sen güleceksen, ben hep yazarım kız. Canımsın. Aslında bu ergen sıpaların dediklerine uymamak lazım. Ne var yani, herkes çekiyor demi.:) Ya benim sıpam bundan daha karizmatik teyzesi, öper seni o muhteşem küçük ve de kaçık sıpa ve onun daha da kaçık annesi.:) Blogunun yeni hali çok güzel olmuş. Çiçek çiçek, ellerine sağlık, becerikli arkadaşım...


  7. oyy oyy sevsinler görmek lazımdı ailenin en küçük ferdini modern köylü kıyafetleri içinde :) bide yavv neden p.tesi p.tesi yapmışlarki bu gösteriyi pazarlar çuvalamı girmiş :)
    bir anne baba için en gurur verici anlardan biriymiş onları o sahnede görüp cesaretlerine hayran kalmak bu sene onunda tadına vardık..inşlhh nice seneler onlarla gurur duyarız hep böylesine heyecanla...


  8. david santos Says:

    EURO 2008

    TURQIYE Congratulations!!!!!!!!!!


  9. Lalegül Says:

    Yine aşmışsın kendini İncegül..Bunun üstüne ne yazılır ki..
    Harikasın..


  10. Ablacim bi sonraki maceranizi heyecanla bekliyoruz.. ha bi de fotonu.. bak ben sifreli yapar yapmaz yayinliyorum bi tane :) merak edermisini bilmem amma :)



  11. ebru Says:

    anacım yine gülme krizi geçirdim ben, üstelik bir de anneme okudum o gülerken ben yine güldüm!!!
    ama fotoyu göremiyorum yahu??? meraktayım bilesin!


  12. ince gülüm fotoğraf çok koyu renkli bir şey göremiyorum ,sen fotoyu düzeltene dek hayal gücümüzü kullanmaya devam ediyorum..


  13. İncegülüm;
    Bugünkü köylü güzelinin resmi dünküne on basar.Maşallah......


  14. Tabiat Ana Says:

    anaaam yirim ben be o küçük ağayı nasılda havaya girmiş:)
    napıyodu incegülüm son resimde pek heyecanlı bişeyler anlaıyor gibi:)
    neyse anaların işi budur dimi.Son dakika gollerini kaleden çıkarmak.Senide tebrik ederim cancanım çok başarılı olmuşsun bu konuda kıyafet çok sevimli:)


  15. figen Says:

    vayy ağa anası demek pazar pazar buldun kıyafeti ha bravo sana.en güldüğüm anlatımınsa oğlum arto'mu ki kısmısıydı alemsin ..o kıyafetleri iyi sakla bizede lazım olursa senden isteriz:))kesin senin mini tiyatoracı olcak maşşallah ona ..


  16. bence kiyafet secimi super :) ama ablacim sen yoksun bu fotolarda, mini kisinin "ana sponsoru" olarak ??


  17. Kuaybe Says:

    Demek hemen gidip okuma yazma kursuna yazıldınız haa.. Allah iyiliğini versin İncegül :)) Bunu okumasaydım, miniye bindallı teklif eden adam olacaktı favorim ama bu espri onu geçti :))

    Tebrikler hem imac meykıra hem de küçük akıllı krosuna :))


  18. Emre Says:

    Vay maho ağa vay, kızım siz ailecek bi alemsiniz lakin ben bu aleme bi akmak istiyorummmm:) öpüyorummm.


  19. Imic meykir iyi is cikarmis. Eferin ona:) Ama Allah icin basrol oyuncumuz da hem rolunun hem de imicinin hakkini vermis. Postmodern zamanlarin koylusu boyle oluyormus dimek:) Maasaallah ona, maasaallah!

    Sizin liseli kisisine de cok yuklenmeyin emi annesi. Kimbilir o "resim cekmeyin" mudahelesinin altinda hangi karmasik ergenlik psikolojisi yatiyordur.

    Cekirdek ailemize selam ve sevgiler:))


  20. Ayy incegülüm yine bayıldım yazına, gülmseyerek keyifle okudum. heleki şu kına geceleri için bindallı ve kaftan satan dükkanın önündeki konuşmayı hatırladıkça halen gülüyorum. senin minik süper bir köylü olmuş sonunda... E ailecek bravo size, bu arda mininin yeteneğini annesinden aldığı gün gibi ortada :))))


  21. umar Says:

    Ben diyorum bu sıpacanlara güvenin diye.Geleceğin en kapsama alanına bu sıpacanlar girecek :)


  22. nimet Says:

    fikriminince gülü:) öyle zevkli okudumki sabah sabah inanamazsin:)))
    fakat bizim hayatlar hep paralel gidiyor farkındamisin:)))
    benim nazanimin okuma bayramı da çok güzel geçti:)) O da köylü kızıydı:))

    nimet


  23. Cemilem, her günü bir başka sınıfın etkinliğine ayırmışlar, bize de P.tesi düşmüş. Ay çok güzellerdi yahu. Hele o kıza fısır fısır "bak yavaş vur he" dediği sahnede koptuk. Meğer provalarda çürütmüş oğlanın sırtını.:))

    Dear David, thank you.

    Lalegülüm, teşekkür ederim canım.

    Calimerom, etmem mi merak. Hemen koştum ama, sen daha geçmediydin şifreye. Yayınlayacağım şeker. Bir sonraki yazı, hem bu haftaki macera, hem de resim.:)

    Elçinim, teşekkür ederim.

    Ebruşum, anneciğine selamlar. Demek güldünüz bana birlikte. Bak küstüm şimdik.:)) Resim yayınlanmıştır, kötü ama idare ediverirsin artıkın.:)

    Perilim, gördün mü teyzesi benim köylü güzelimi. Hayal gücüne gerek de kalmadı.:)

    Meleğim, sağol ablası, duyarsa pek mutlu olacak.:)

    Tabiatım, tam orada birlikteki dostlarından bahsediyor, aşçı hemşosu Karslı Deli Çavuş'u anlatıyordu ablası.:)) Teşekkür ediyorum efenim. İmac meykır ihtiyacınız olursa, buralardayım.:))

    Figenim, ne demek efenim. Saklamaz mıyım? Berkoşum da maho ağa olacağı zaman, hemen bir alo diyorsunuz, teyzesi koşturuveriyor.:)) Valla bu oyundan sonra tiyatora okuluna gidecem diye tutturdu zati. Şöhretin ışıltısı hoşuna gitti zaar.:))

    Calimerom, ana sponsora pek güldüm. İlahi kuzum.:))

    Kuaybem, valla ben bilmem de, o bindallı olayını yaşayıp görmen lazımdı. Mizah nerede, elbette hayatın ta içinde. Hiç aramaya gerek yok. Gelip buluyor beni.:)) Teşekkür ederim gülüm benim...

    Emrem, bekleriz gülüm. Sonra, ulen nereye düştüm ben be... dime de.:))

    Ayşem Şulem, zamane köylüsü bizden daha şeerli. Her türlü moderenlik çok şükür ulaştı. Ne köylerin eski tadı var, ne köylünün tadı tuzu zati.:(( Teşekkür ederiz efenim, imıc meykır ihtiyacınız bir telefonla giderilir ayrıca da. Lakin hiç gerek yoktur, bizim kremalinin bahriyeli imacını pek beğenmiştik. Sizi de çok başarılı buluyoruz bu hususta.:)) Liselim konusunda ne kadar da haklısın. Geçtiğimiz evreler bunlar elbet.:))

    Demlim Çayım, çok teşekkür ediyorum bu ince ve güzel iltifatlarına. Yeni nesil bomba bomba. Biz bizim neslin içinden sıyrılabilen bir gruptuk öyle sosyalleşebilen. Lakin bunlar, doğuştan böyle.:))

    Umarcığım, sıpacanlar konusunda çok haklısın. Gümbür gümbür geliyorlar. Ve ben bundan çok mutlu oluyorum.:)

    Nimetim, bir çok yerde kesişiyor ve dediğin gibi de paralel çizgiler çiziyor seninle yaşamlarımız. Ne güzel. İyi ki de karşılaşmışız o halde. Ne güzel de bir köylü kızıydı ama ya... Ben de köylü kızı istiyorum.:))


  24. sabah sabah çok iyi geldi ya ne güzel anlatmışssın

    oyunun hakkını verdiği için kocaman bir maaşallah kuzuma eee pazar günü yemeyip içneyip :p oğluşunun gösterisi için ordan oraya gidip türlü komikliklere maruz kalan ve sabreden anneye de kocaman bi maaşallahh :)


  25. yakamozzz Says:

    her yazında ayrı bir gülme krizine giriyorum şekerüm.. :))) arto esprisi süperdi gülümsemekten ağzım joker gibi oldu.. bi stand up yapsan cem yılmaz aç kalır anam :)))))))))

    sağlıcakla kal.. ya incegülüm sende istanbuldasın bende belki bigün kısmet olurda görüşürük hee ne dersin :))imzalı resmini almak nasip olurmu acep :)))))