[ fiкяiмiи iиcє güℓü ]

Ünlü bir fotoğraf sanatkârı, yine kendisi gibi ünlü olan şahısların bebelerinin fotoğraflarını çekip sergiliyor ya… Bu çekimler esnasında kendisinin gözlemleri de olmuş yeni nesil annelerle ilgili. Örneğin havuza yüz üstü kapaklanan minicik yavrusunu gayet sakin bir şekilde oradan alıp, çekimlere hiçbir şey olmamış gibi devam ettiren, yerlerde sürüklenen emziğini yıkamadan ağzına sokan bebesine gülümseyerek bakan, düşen çocuğunu yerden kaldırmak yerine oradan uzaklaşan hatunlar için sanatkârımızın yorumu; “Yeni nesil anneler harika, son derece kuul ve soğuk kanlılar. Sevinçle gördüm ki, eski pipirik, titiz anneler bir bir yok oluyor” şeklinde oldu.

Kendisine “naaaaa yok oluyoruz, dünya var oldukça biz olacağız, bu gün anne, yarın anane, babaanne olarak karşınıza çıkıcaz” demek istedim, ama o kadar şok olmuştum ki, hiçbir şey diyemedim.

Ağzım bir karış açık, hayret ve de dehşet içerisinde seyrettim kendisini. O yavrucak, havuza düşmüş, bi sarılmak, bi teskin edilmek istemez mi? Öteki, pisliğin içinden aldığı emziğinin üzerine konuşlanmış hain mikroplarla hastalanmaz mı? Düşen yavrunun bir yerinde yara bere var ise, merhem sürülmek istemez mi? Kuulmuş… Biz halk arasında kendilerini tasvir ederken, kuul yerine ‘rahat, geniş, pasaklı, karı kıtlığında karı olmuş, dünya yansa bi kalbur samanı yanmaz, dünyayı su basmış, ördeğin umuru olmamış, bunlar da ana olacak da biz görecez’ şeklinde sözler kullanırız. Daha eski hatunlar olsa, başka şeyler de söylerdi ama, BZÜK (blog zortlatma üst kurumu) kapatmasın diye yazmıyorum.

Hani neredeyse, b.kun içine batmış bebelerini “amaaan altını da kendisi değiştiriversin” rahatlığında bırakacak bunlar be.

Bazen doğrusu hangisi diye düşünmüyor da değilim aslında. Biz mi fazla pipiriklendik acep. Oyuncaklarını her gün kaynatmak, halıları gün aşırı çamaşır suyuyla silmek suretiyle renklerinin canına okumak, iç çamaşırları başta olmak üzere tüm giysilerini ütülemek gibi ayrıntılar manyakça gelmiyor değil düşününce, ama biz böyleydik ve bir bebemiz daha olsa, yine böyle olacağımızı adım gibi biliyorum.

Bu zamane bebelerinin bir başka sıkıntısı da, bu kadar rahat bırakılmanın, özgür yetiştirilme çabalarının yanı sıra, o kurs senin, bu etkinlik benim gezdirilip durmasıdır. Eee nerde kaldı ayağı toprağa değen, özgürlüğün tadını çıkaran çocuklar? Entelektüel birikim iyi bir şeydir elbette. Lakin üç yaşındaki bir bebeye, romantik müzik eşliğinde, iki adet bildiğimiz kek fırınının görüntülerinin üst üste bindirilmesini kırk sekiz bin dokuz yüz kere seyrettirmenin ona ne gibi bir faydası olacağını benim yarım aklım almıyor. Hele ki, bebe başına doksan iki kurs düşen güzel memleketimde, bu yavrucaklar hangi aralıkta oyun oynuyorlar, hangi aralıkta top peşinde koşturuyorlar onu hiç bilemiyorum.

Ben çocukluğun bir oyun alanı olduğuna inanırım. Eğer yapılan faaliyetten, gidilen kurstan zevk alınmıyorsa, çocuk onu bir görev olarak yapıyorsa, vay onun en güzel yıllarına, vay ki ne vay çocukluk anılarına.

Şimdi ben bunları anlattım ya, “bu kadın da ne cahil he, bi halttan anlamıyo, bak çocuklarını da kendi gibi boş boş yetiştiriyo” şekli yapılabilir. Yanılmayın ey okur! Ben de yavrularımı kurslara gönderiyorum. Ama benim çocuklarım “Anneeee… ben şu kursa gitmek istiyorum” diye taleple gelirlerse. Ben etkinlik araştırıp, soruyorum; “bak çoocuuum, çok güzel bi kültür şeysi varmış, katılmak ister misiniz” diye. Büyük ve küt olanı “uğraşamam öyle entel, dantel işlerle, spora gidicem” diyor, saygı duyuyorum. Küçük ve de romantik olanı “anne n’oolur gidelim” deyip, hemen hazırlanmaya başlıyor, ona da saygı duyuyorum.

Özellikle bu sıra İstanbul Moderen’e dadanmış durumdayız. Çocuklar yaşıtlarıyla bir arada olup, tasarımlar yapıyor ve en önemlisi güzel vakit geçiriyorlar. En son gittiğimizde maalesef randevu alan arkadaşın bir anlık dalgınlığı yüzünden gruba katılamadık. Olabilir, insanlık hali. Ama benim yavru ve kız arkadaşı, koca sınıfta baş başa pek eğlendiler, pek güzel şeyler yaptılar. Yani etkinlik kapattı benim romantik prensim. Biz de o arada müzeyi gezdik. Henüz gezmemiş olan varsa, tavsiye olunur. Güzeldi. Klozet bile vardı. İsteyene sanal müzesi de var.

He ne diyordum ben? Anne olmak zor iştir. Hem amele, hem kakılmış, hem de iyi anne olmak daha da zor iştir. Öyle kuul muul yemez yani. Dedim gitti…
Etiketler: , edit post
18 Responses
  1. aşk olsun sende sanattan hiç anlamıyorsun şekerim :D millet çocuklarını 1,5 yaşında operaya götürüyor neymiş sözüm ona çocuk sosyal olacakmış ulan 1,5 yaşındaki çocuk asosyal olsa ne olur :D bizmi çok geride kaldık milletmi uzay çağında yaşıyormu bazen çıkamıyorum işin içinden ....modern olmak uğruna kendilerini bıraktılar çocuklarınıda perişan ediyorlar çocuk değil bebeleri desem daha doğru olur sanırım...


  2. Lalegül Says:

    Merhaba İncegül, sanabütünüyle katılıyorum aslında..
    Gerçi bazan çocukların korumacı anne tavrıyla biraz sorumsuz olduklarını, bununda çok iyi bir taktik olmadığını düşünmüyor değilim..Ama çocukların zaten sınavdan sınava koşmaktan adeta zombileştikleri bir ortamda, biraz oyun ve anne şefkatini kurslardan daha yararlı buluyorum..Anne yüreği biraz pirpirikli olmalı zaten..


  3. İncegülüm,ben de BİRAZ pirpirikli anneler kervanındayım canımcım.Hatta arkadaşlar benimle dalga bile geçerler,ama ben onlara hiç kulak asmam.Bence de çocuğa ilgi göstermek,onu kucaklamak, sevgimizi belli etmek gerekli.Onlar bizim hırslarımızın peşinde koşmamalılar,onların da bir birey olduğunu unutmayalım...


  4. Tabiat Ana Says:

    ya incegülüm,
    var ya bizi bu analarımız yapıyor kardeşcağızım böyle.Onu yedirme bunu giydirme aman düştü tut meyveyi getir yoğurdu götür ayağına çorap tak sırtına bez sok bazen yeteeeeer diyesim geliyor amma velakin ne zaman anacığım yok oluyor ortalardan ben başlıyorum aman giyin aman terleme aman yi aman iç.Bi kuuuulll olamadım anlayacağın.Deniyorum ama olmuyor bende istiyorum yemezse yemesin terlerse soğusun şöyle kuuull olayım ı ıhh olmuyor olmuyor olmuyor.Abartmamaya çalışıyorum oda sinir yapıyor ayrıca.Napacağız bilemedim:/ ??


  5. hijyen konusu sonuna kadar evet....
    booooll arkadaşlı oyuna evet...
    sevdiği etkinliklere gitmeye evet.....
    onlar zaten sevdikleri şeyleri biliyorlar ve istiyorlar....


  6. ebru Says:

    kız bizimki havuza düştüğünde yettim anacıııııım diye çığırarak ardından atmıştım havuza kendimi çığlık çığlığa, giyim kuşam! pek kuul da değildim zannımca sonrasında bida yapma güzel evladım dediğimde sıpa "yapcam" derken:-)


  7. Cemilem, ne edelim gülüm, bizim bebeler için sanat anlayışımız; üç beş pastel boya ile, biraz elişi kağıdı verip eline yaratıcılığını geliştirmeye çalışmaktan ibaret. Asosyal oluversinler bizimkiler de artık, yapacak bişey yoktur.:)

    Lalegülüm, biz de aynı sevgi dolu, pipirik annelerin elinde büyüdük, iş başa düşünce nasıl da alıyorsun sorumluluğunu. Keşke biraz daha tadını çıkarsaydık ana kuzusu olmanın. Anne yüreği pipirik olur evet, yüzde yüz katılıyorum bu söze.:)

    Meleğim, kendi bitmez tükenmez egolarını minicik yavrular üzerinde tatmin etmeye çalışmaktansa, pipirik, vıcık vıcık, öpüş kokuş bir anne olmayı tercih ediyorum. Ve seni de öpüyorum kocaman.:)

    Tabiatım, genetik bacım genetik. Bulaşıcı bu analık hastalığı. Anamızdan bize, kim bilir bizden de kendi çocuklarımıza. Annem, hala akşamları arayıp çocukları doyurdun mu diyor. Bebelerin de biri on beşi, diğeri sekizi devirdi yalnız, dikkatini çekerim.:)

    Perilim, zamane bebeleri bizden çok daha bilinçli bu etkinlik konusunda. Onlar kendi kararlarını veriyorlar, biz de onlarla birlikte geziyoruz. Bolll arkadaşlı oyunlar çok şükür oynayabiliyorlar şimdilik. Bolll arkadaş ne güzel ya, çok hoşuma gitti.:)

    Ebruşum, bence son derece de kuuuulmuşsundur. Dur bakayım bir gözümün önüne getireyim; hımmmm "yapcam" demek. Yerim ben onu. Sen de ıslaksın tabii bu arada, onun için daha da kuuul olmuşsundur şeker.:)


  8. Ferhanca Says:

    Aman incegülüm,çocukerkil bir toplum olduk gidiyoruz ..çocuklar analarının kafasına mıçıyorlar yapma diyen yok..her yer çocuk bezi gezdiğimiz yerlerde midem bulnadı ulan bizde büyüttük ben kimsenin evinin çöpüne bile atmadım çocuğun bezini zaten oğlanınzamanında yoktu elde yıkadım:))vah bana:))
    şimdi çocukmu yetiştiryorlar ne belli değil..


  9. Ben bu konuda hiç yorum yapamayacağım İncegül'üm
    Sonra başlarsam bizim zamanımızda diye işin içinden çıkılmaz bir hal alır bu yorum.
    Kıyısından dokunursak, hazır bez bilmeden büyüdünüz sizler, tüm anneler o bezleri yıkar kaynatır ve ütülerlerdi.
    Sizlere kötü şeyler öğrettik aslında. Benimkilerde "hep senin yüzünden" diyorlar.
    Senin de dediğin gibi anne olmak zor iştir, anne olmak istersen tabii
    Sevgiler...


  10. Kolay değil tabii ama annelik her zorluğa değer. :))


  11. Ah Ferhanım, o çocuk bezlerinden bana da böğk geliyor. Ya bu kadar rahatlığın içinde daha da rahatlıyor mu kadın kişisi. Ben de büyük oğlumda yıkadıydım. Miss gibi kaynatırdım bir de onları, ütülerdim üstüne. Hatta bezlerin kenarlarına minik çiçekler işlemiştim.:)

    Sevgili Nur ablam, keşke başlasanız. Keşke anlatsanız bazı şeyleri. Ne kadar şanslıyız biz, sizler gibi annelerimiz olduğu için. Kanserojen etkisi yapan hazır bezler, ıslak mendiller kullanmadan misler gibi büyüttünüz bizi. Hem ne sıkıntılarla, ne zorluklarla. Ellerinizden öperiz. Sevgiyle.:)

    Sanemciğim, değer evet. O duygu var ya, her zorluğun üstesinden gelmek için yetiyor işte.:)


  12. Ben normalde de gayet pipirik biri olduğumdan anne olunca nolurum bilmem, o yeni nesil annelerden olamayacağım kesin :)

    Bu arada romantik prensi de öpüyorum, etkinlik kapatmak haa, süper valla, kız arkadaşıda çok şanslıymış, her kıza nasip olmaz :)


  13. Mutlum, olsun biz böyle mutluyuz. Kendimizi harap etmek, onların canı yandığında bin katını çekmek, bir çeşit gönüllü köle olmak... seviyoruz be. Olma gülüm olma. Bak sonra sana da öyle derler.:))

    O da seni öpüyor ablası. Yaaa her kıza nasip olmaz tabi. Babasının oğlu o.:))


  14. Adsız Says:

    Ah incegül, anlatacak ne çok şey var aslında..Çocuk büyütmek zor iş kardeş..Ama zor olan işin anlatılan kısmı da değil..O yapılıyor bir şekilde..Son derecede özenle üstelik..Görenler şaşırıyor..Kırk yıllık kayınvalide bile şaşkına çevriliyor..O ayrı konuda, sonrası daha zor sanki..


  15. sessiz balik Says:

    bi gün anne olursam , bunnarı okuduğum ii olmuş olacak incegül
    ama ben senin kadar titiz de olamam yaneee
    oyuncakları kaynatmakmı ?
    halıyı iki günde bir çamaşır suyuna yatırmak mı?
    nerdeee
    eline su dökmem mümkün deeil


  16. Sevgili İsimsiz arkadaşım, o tarafını kurcalarsak, işin içinden çıkamayız. Hakikaten zor zenaat. Ama olsun, bu tarafını da hakkıyla yerine getirebilmek de önemli. Özellikle kaynana kişilerini de şaşırtabiliyorsak ne mutlu.:)

    Sessiz Balıkcık, sen hele bi karar ver, uygulamaya geç, gerisi kendiliğinden gelir. Zannımca, ben de böyle diyordum bir zamanlar. "Abartma anneee..." dediğim günler, dündü sanki.:)


  17. Bu sefer icerik icin degil de gorsel malzeme icin yorum yapsam kizmasin dii mi Incegulum? Nereden buldum bilmiyorum ama o bebekten ben de bir dene istiyorum. Zaten bu yastan sonra ikinciyi dogurmayi gozum kesmiyor, oh hazir hazir mis gibi yerim ben onu yerim:))


  18. Ayşem Şulem, yok öyle hazıra konmak. Kırıp dizini doğuracaksın.:)) Hakikaten çok tatlı dimi? Ya bu ara zaten bebe gördüm mü, içine düşecem. Hem senin yavru daha bebe, tadını çıkar. Benim koca sıpalar kartladılar iyice.:))