[ fiкяiмiи iиcє güℓü ]

Ben bi gün kolay bi tatlı tarifi ararken bi bloga girdim. Gayri ihtiyari yani. Yanlışlıkla oldu. Gayri ihtiyari'nin de dediği gibi tamamen cehaletten.

Zati benim gibi bi teknoloji düşmanının bilgisayar kullanması değil bilgisayardan kıllanması lazım gelir. Efenim bu Gayriye bacıyı okurken pek bi hoşuma gitti. Anti depresan gibi bişey oldu bana.

Sonra diyim ben sana yorumlarını da okumaya başladım. Hazan vakti hep hüzün vakti olacak değil a. Baktım Gazel okumakta ordan bi bacı dur dedim bi tıklıyim bakalım ne olacak. Bilmiyorum ki ne olur üzerine tıklarsan. Ana ben bi girdim ki komik kız. Ben de stres mtres hak getire. Yayıla yayıla okudum bi güzel keyifle onu da.

Sonra ordaki yorumlara da baktım. Kızın biri diyor ki toplaşın hele siz bi başıma, sokulun yamacıma, size anlatacaklarım var. Dinledim. Güzel anlatmakta Mayonez bacı.

Sonra bir ona bir buna derken ben bir sürü bloga girip çıkıyorum. Zevkle hepiciğini okuyorum. Tabii genellikle işlerin durgun olduğu zamanlar ya da evde. Umuma açık olanlara da bazı yorumlar bırakıyorum yani. Rumuzum Ezik... Bakmayın ezikliğim kendimden değil, hayattan... Hani sadece bloggerlar bırakmıyo giriyorsun bırakıyorsun ya sen de bi halk çocuuuuuu olarak.

Daha bi sonra, bizim bu gmemuzin kişisi.. ki kendisi benim canım big brotherımın canım eşisi olur.. dedi ki: Aplaa, biz de açalım kız bi blog. İçimizi dökeriz hiç değilse. Oluuuuuuur, dedim. Niye olmasındı ki? Bir ona bulaşmadıydık zati. Girip çıkmadığımız delik pek yoktur da bizim.

Neyse açtım ben bu blogu böylece. Anlattım ucundan kıyısından derdimi Günlüküme.

Önce dedim, ulen kimse bizi iplemiyo, öyle takılıyoruz herhal. Ama sonra siz sevgili blogcu kardeşlerimden yorumlar 1-2 gelmeye başlayınca ben bi sevindirik oldum, bi heyecan yaptım. Ama paylaşıldıkça güzelleşmez mi herşey zaten. Paylaştıkça çoğalmaz mı insan.

Önce Sanem kardeş yorum göndermiş bana taa gurbet ellerden. Ne olacaksa, demiş bi de. Olur mı hiç. Ben bir sevin bir sevin. Sonra Mayonezcik, Renkler, Ayçiçeği, Çiçeklibahçe, gmemuzinim, aşkıma da sağolsunlar yalnız bırakmadılar beni. Duygularımı paylaştılar. Hastayken Ayçiçeğim ilaç bile önerdi. Daha ne diyim. Link eklemeyi bi öğreneyim. Hepiciğinizi buraya alıcam. Olsun yakınımda olun. Seviyorum ben sizi. Tanıyorum da artık az çok. İnsan sevdikçe güzelleşmez mi zaten. Hepimiz güzel olalım.

İşte benim blog açma olayım budur arkadaşlar. Umuyorum ve diliyorum ki.. paylaşımlarımız sürsün. Bütün blogger arkadaşlarıma sevgilerimi ve teşekkürlerimi gönderiyorum.

Biraz hislendim de ben Günlükçüğüm. Bütün bunlar senin sayende oldu. Seni de seviyorum.
4 Responses
  1. Ayçiçeği Says:

    Ben seni zevkle okuyorum :)
    Linkime de ekledim :))


  2. Canım çok teşekkür ederim.
    Bunu duymak beni çok mutlu etti.
    Öpüyorum.


  3. Adsız Says:

    Merhaba,
    Benim blog dünyasına girmemim de farklı bir öyküsü var ama şimdilik bende kalsın.Tatlı tarifi aramak değil ama.
    Vakit bulursam kendi sayfamı da yapacağım ama bana ekstra iş olmasından korkuyorum.Şimdilik misafir olmayı ,seviyorum.
    Seni de tebrik ediyorum.
    Evet sevmek insanı güzelleştirir, hem ruhsal hem fiziksel buna inanıyorum.


  4. Adsız Says:

    ben gibi olmuş.bende can sıkıntısından rastgele dolanırken nette size rastladım.okudum sayfayı,okudum,okudum...ne sıkıntı kaldı ne bişey...hele ofiste teksem basıyorum kahkahayı...Allah ne muradınız varsa versin.iyi ki varsınız incegül hanım.

    suzem.